ΘΕΜΑ 29.3 Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας - Νεοτητα Ι.Μ Φωκιδος

ΝΕΑ

13 Μαΐου 2022

ΘΕΜΑ 29.3 Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας

   Η Πασχαλινή προσευχή μας μέχρι της Αναλήψεως


Το Χριστός Ανέστη... χρησιμοποιείται ως φράση χαιρετισμού κατά την πασχαλινή περίοδο και για 40 ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα


Πριν αρχίσει η κάθε συνάντηση
    Εἰς τὸ ὅνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. 
Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι,
ζωὴν χαρισάμενος! (τρεις φορές)
  
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν
τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν
καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν·
σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν,
τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.

Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·
Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι ̓ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

Γνωστοποιήσεις 14-15/5/2022 


• Επειδή πρόκειται να παραγγείλουμε τα ενθύμια των φετινών κατηχητικών συνάξεων, παρακαλούμε άμεσα...

• να μας γνωστοποιήσετε πόσα ενθύμια θέλετε να σας αποστείλουμε,

• χωριστά για κάθε βαθμίδα (π.χ. 10 τεμ. για παιδιά Προσχολικής, 20 τεμ. για παιδιά Δημοτικού, 15 τεμ. για παιδιά Γυμν. Λυκείου),

• μην ξεχάσετε να σημειώσετε τον Ιερό Ναό από τον οποίο προέρχεται η γνωστοποίηση,

• η γνωστοποίησή σας να γίνει μέχρι τις 20 Μαΐου 2022 μέσω: e-mail: info.grnef@gmail.com, ή με μήνυμα στο κινητό: 6986-388736.

• Η λήξη κατηχητικών συνάξεων προγραμματίζεται για το τέλος Μαΐου (το Δημοτικό) ή το πολύ μέχρι τα μέσα Ιουνίου ´22 (για το Γυμνάσιο-Λύκειο επειδή τότε τελειώνουν και οι εξετάσεις των μαθητών).



ΘΕΜΑ: Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας

    Ο Χριστός ανέστη, παιδιά μου! (Αληθώς ανέστη!)
    Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!)
    Ο Χριστός ανέστη! (Αληθώς ανέστη!) 
    Δόξα τη τριημέρω Αυτού εγέρσει! (Προσκυνούμεν Αυτού την τριήμερον έγερσιν!)

   Ποιος θυμάται να μου πει τι είναι η Εκκλησία; Είναι ο Ιερός Ναός, το κτίριο; (...) Για να θυμηθούμε καλύτερα... 

• Τι εννούμε όταν λέμε Εκκλησία; 

    Συνήθως όταν λέμε ότι θα πάμε εκκλησία έχουμε στο μυαλό μας το κτίσμα για να προσδιορίσουμε το προορισμό μας, ενώ αυτό είναι λάθος. Το κτίσμα ονομάζεται ναός, ενώ εκκλησία είναι κάτι άλλο βαθύτερο που θέλει καρδιά για να κατανοήσουμε. 

    Ο όρος Εκκλησία βγαίνει από το αρχαίο ελληνικό συνηρημένο ρήμα «εκκαλέω-ω» που σημαίνει συνέλευση λαού.  Εκκλησία του Χριστού ή Χριστιανική Εκκλησία είναι το σύνολο των πιστών που αναγνωρίζουν τον Θεάνθρωπο Χριστό ως Σωτήρα και Λυτρωτή και συμμετέχουν στα ίδια Μυστήρια. Είναι ο Θεανθρώπινος οργανισμός που θεμελίωσε ο Κύριος με το επίγειο έργο Του και ιδρύθηκε επίσημα την ημέρα της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. 

    Σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο, η Εκκλησία είναι «Σώμα Χριστού» και έχει σαν κεφαλή και αρχηγό τον Χριστό. Αυτός, ο Χριστός, είναι η κεφαλή και οι πιστοί τα υπόλοιπα μέλη μέσα σε μια λειτουργική και αρμονική σχέση ενότητος, ισότητος και αγάπης είναι το Σώμα Του. Κανείς δεν είναι ανώτερος από τους άλλους διότι ο Κύριος δεν έχει ανάγκη αντιπροσώπων (όπως υποστηρίζει ο πάπας), αφού ο ίδιος είναι πάντοτε παρών σ' Αυτήν. 

• Ποια ονομάζουμε Στρατευομένη και ποια Θριαμβεύουσα Εκκλησία; 

    Η Εκκλησία ονομάζεται στρατευομένη και θριαμβεύουσα. Η στρατευομένη περιλαμβάνει όλους τους πιστούς που βρισκόμαστε ακόμα στη ζωή (είμαστε ζωντανοί) και αγωνιζόμαστε καθημερινά να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου. Η θριαμβεύουσα περιλαμβάνει όλους τους πιστούς που έχουν φύγει από τη ζωή, βρίσκονται κοντά στον Κύριο και μπήκαν στον θρίαμβο της Βασιλείας των Ουρανών. Κάνοντας το σημείο του Σταυρού τα δύο δάχτυλα που μένουν διπλωμένα στο δεξί μας χέρι (παράμεσος και μικρός) συμβολίζουν την στρατευομένη και την θριαμβεύουσα Εκκλησία (συμβολίζουν επίσης και τις δύο φύσεις του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, τη θεϊκή και την ανθρώπινη = Θεάνθρωπος). 

• Ποιες είναι οι ιδιότητες της Εκκλησίας; 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Εκκλησία είναι Μία, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, αφού Ένας είναι ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός. 

    Είναι επίσης Αγία, αφού Άγιος είναι ο αρχηγός της, η κεφαλή της, ο Χριστός (Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος...). 

    Είναι Καθολική, απευθύνεται σε ολόκληρο τον κόσμο και αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους. 

    Τέλος, είναι Αποστολική, ιδρύθηκε από τους Αγίους Αποστόλους. 

    Όλες αυτές τις ιδιότητες της Εκκλησίας ομολογούμε όταν λέμε το Σύμβολο της Πίστεως, το γνωστό «Πιστεύω». Αν μας ρωτήσουν σε τι πιστεύουμε, πολύ απλά λέμε το Σύμβολο της Πίστεως, γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να το μάθουμε, ειδικά τα μεγαλύτερα παιδιά... υποψιάζομαι ότι όποιος το ξέρει στο επόμενο μάθημα θα έχει κάποια ανταμοιβή... 

• Ποια είναι τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία & ποιες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες; 

Τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία είναι τα εξής: 
1. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως 
2. Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων 
3. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας 
4. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας 

5. Το Πατριαρχείο Ρωσίας 
6. Το Πατριαρχείο Σερβίας 
7. Το Πατριαρχείο Ρουμανίας 
8. Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας 
9. Το Πατριαρχείο Γεωργίας 

    Τα τέσσερα πρώτα είναι τα αρχαία Πατριαρχεία, τα άλλα είναι νεότερα. Ορθόδοξο ήταν και το Πατριαρχείο Ρώμης μέχρι το Σχίσμα του 1054 μ.Χ. Άλλωστε πολλοί πάπες (επίσκοποι Ρώμης) πριν το Σχίσμα είναι Άγιοι της Ορθοδοξίας (Άγιος Σίλβεστρος, Άγιος Μαρτίνος, Άγιος Λέων...). 

Οι Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες είναι οι εξής: 
  • Εκκλησία της Κύπρου (431, αναγνωρίστηκε στα 478)
  • Εκκλησία της Ελλάδος (1833, αναγνωρίστηκε το 1850)
  • Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας (1922, αναγνωρίστηκε το 1937)
  • Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας (1924)
  • Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας (1951)
  • Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (2019) 
  • Ορθόδοξη Εκκλησία Αχρίδος (2022 Βόρειας Μακεδονίας)

Η Ορθόδοξη πίστη αποτελεί την μοναδική αληθινή πίστη 

    Ανάμεσα σε μια πληθώρα πίστεων, αληθειών, θρησκειών και δοξασιών, δεν θα ήταν ψέμα αν λέγαμε, πως ο σημερινός άνθρωπος και κυρίως η νεολαία, έχει χαθεί μέσα στην αναζήτηση και δεν ξέρει τι, τελικά, να επιλέξει. Ποιος από όλους λέει την αλήθεια και ποια θρησκεία πραγμα τικά την κατέχει, ενώ όλοι ισχυρίζονται πως η δική τους πίστη είναι η αληθινή; 

    Υπάρχουν δύο τρόποι για να πειστεί κάποιος για το ποια είναι η αληθινή πίστη. Καταρχήν, όταν λέμε αληθινή πίστη, εννοούμε εκείνη που είναι αντικειμενικά σύμφωνη με την ανθρώπινη φύση, τις ανθρώπινες προσπάθειες, την ανθρώπινη κατανόηση του νοήματος της ζωής. 

    α. Ο πρώτος, λοιπόν, τρόπος είναι η μεθοδολογία της συγκριτικής Θεολογίας. Αυτό, βέβαια, είναι ένα μακρύ μονοπάτι, που λίγοι μπορούν να ακολουθήσουν, καθώς απαιτεί την μελέτη όλων των θρησκειών, αλλά και την απορρόφηση όλης αυτής της ύλης. 

    β. Ο δεύτερος τρόπος, που όλοι μπορούν να τον ακολουθήσουν, είναι η συνειδητοποίηση της αλήθειας. Ανάμεσα σε αυτό το πλήθος των θρησκειών, που και εκείνες εστιάζουν στην σωτηρία, ο Χριστιανισμός μάς διαβεβαιώνει για κάτι, που οι άλλες θρησκείες-κοσμοθεωρίες δεν κατανοούν, αλλά και απορρίπτουν με αγανάκτηση. Αυτό το «κάτι» βρίσκεται μέσα στην δική μας αντίληψη περί της πρώτης αμαρτίας. Μπορεί όλες οι θρησκείες να μιλούν για την αμαρτία, μόνο όμως ο Χριστιανισμός πιστεύει πως η ανθρώπινη φύση στην τωρινή της κατάσταση είναι άρρωστη. Ο Χριστιανισμός διατείνεται πως η κατάσταση μέσα στην οποία οι άνθρωποι γεννώνται, υπάρχουν, αναπτύσσονται, εκπαιδεύονται, παίρνουν κουράγιο, ωριμάζουν, η κατάσταση μέσα στην οποία βρίσκουμε ευχαρίστηση, ψυχαγωγία, εκμάθηση, κάνουμε ανακαλύψεις κλπ., είναι κατάσταση μιας σοβαρής ασθένειας, η οποία μας προκαλεί βαθύτατη ζημιά. Είμαστε άρρωστοι, αλλά όχι λόγω γρίπης, βρογχίτιδας, ή κάποιας ψυχιατρικής νόσου. Εδώ βρίσκεται και η απάντηση που επιδιώκουμε να δώσουμε. Αν, λοιπόν, ο Χριστιανισμός τα λέει σωστά, τότε εδώ είναι η ρίζα του προβλήματος, ο λόγος που η ανθρώπινη ζωή, η ζωή του ατόμου και ολόκληρης της ανθρωπότητας, πηγαίνουν από την μια τραγωδία στην άλλη. Αν ο άνθρωπος ασθενεί σοβαρά, αλλά δεν επιδιώκει να θεραπεύσει την ασθένεια, επειδή δεν την έχει αντιληφθεί, σίγουρα θα τον βλάψει. Μονάχα ο Χριστιανισμός επιβεβαιώνει, πως η τωρινή μας κατάσταση είναι μια βαθύτατα κατεστραμμένη κατάσταση, τόσο κατεστραμμένη μάλιστα, που κανείς δεν μπορεί από μόνος του να την επισκευάσει. Και αυτή είναι η θε μελιώδης αλήθεια, επάνω στην οποία έχει οικοδομηθεί το μέγα Χριστιανικό δόγμα περί Χριστού ως Σωτήρος. Αυτή η ιδέα είναι η κατ’ εξοχήν διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον Χριστιανισμό και τις άλλες θρησκείες. 

    Εκτός, βέβαια, από τα προηγούμενα, υπάρχει πολλοί ακόμα λόγοι, που επιβεβαιώνουν τις αντικειμενικές διαβεβαιώσεις των ισχυρισμών του Χριστιανισμού, όπως: 

    1. Πρώτα από όλα και με βάση τα προηγούμενα, ας κάνουμε στον εαυτό μας μια ερώτηση: Ποια θρησκεία πρέπει να ενστερνιστώ; Εκείνη που μου αποκαλύπτει τις ασθένειές μου και μου υποδεικνύει τα μέσα για να τις θεραπεύσω ή εκείνη που κουκουλώνει τις ασθένειές μου, τρέφει τον εγωισμό μου και μου λέει πώς όλα είναι υπέροχα και θαυμάσια και τίποτα απολύτως δεν πρέπει να αλλάξω; 

    2. Στην Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), περιέχονται εκατοντάδες προφητείες, όπου οι πλείστες εκπληρώθηκαν ήδη, και αυτό αποδεικνύει ότι είναι ένα θεόπνευστο βιβλίο. 

    3. Οι ανασκαφές και τα ευρήματα της αρχαιολογίας, αποδεικνύουν χρόνο με τον χρόνο, ότι τα στοιχεία που δίνει η Αγία Γραφή είναι ορθά και όχι μύθοι (πρόσωπα, γεγονότα, πόλεις κ.λπ.) 

    4. Η Αγία Γραφή γράφτηκε από 40 περίπου πρόσωπα, που δεν έζησαν την ίδια εποχή, ώστε να συνεννοούνται μεταξύ τους, για να μην γράφουν αντίθετα πράγματα. Επίσης δεν υπήρχε η τυπογραφία για να κατέχουν ή να γνωρίζουν ο καθένας, όλα τα προηγούμενα βιβλία της, ούτως ώστε να ξέρουν πώς να γράψουν τα επόμενα. Παρόλα αυτά η Αγία Γραφή δεν περιέχει αντίθετες διδασκαλίες και είναι σαν να γράφτηκε από ένα πρόσωπο. Οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής έζησαν σε διαφορετικές εποχές, κατά τη διάρκεια 1600 ετών (από το 1500 π.Χ. μέχρι το 100 μ.Χ.), άρα αυτοί εμπνέονταν από ένα πρόσωπο, όπως ο Θεός, που ζούσε όλα αυτά τα χρόνια, συντονίζοντάς τους να γράφουν ένα αρμονικό βιβλίο χωρίς αντιφάσεις. Άλλες θρησκείες βλέπουμε να γράφτηκαν από ένα μόνο πρόσωπο που είχε την αλαζονεία να πιστεύει, ότι μόνο αυτό κατέχει την όλη αλήθεια. Αυτά τα πρόσωπα έγραφαν συνήθως ένα θρησκευτικό βιβλίο για να ελκύσουν την προσοχή και τη δόξα προς το πρόσωπό τους και να εξαπλώσουν τη δική τους κοσμοθεωρία και τρόπο ζωής. 

    5. Σε αρκετά εδάφια της Αγίας Γραφής, κατηγορείται ο λαός του Ισραήλ που ήταν ένας σκληρόκαρδος και άπιστος λαός, και επίσης κατηγορούνται οι βασιλείς και ιερείς του. Αν η Αγία Γραφή δεν ήταν θεόπνευστη, αλλά ήταν έργο ανθρώπων, τότε οι συγγραφείς της θα εξυμνούσαντο έθνος τους και δεν θα σημείωναν τις διαφωνίες και διαφορές τους. Επίσης, οι βασιλείς και οι ιερείς θα αφαιρούσαν τα εδάφια που ήταν εναντίον τους. 
    
    6. Σε καμία άλλη θρησκεία δεν συναντάμε τέτοιο Θεό αγάπης, όσο στη Αγία Γραφή και αυτό δείχνει ότι ο Θεός της Αγίας Γραφής είναι ο αληθινός Θεός. Ο Θεός της Αγίας Γραφής δεν μιλάει εκ του μακρόθεν προς τον άνθρωπο, όπως συμβαίνει στα βιβλία άλλων θρησκειών, αλλά από αγάπη προς εμάς έγινε άνθρωπος κατέβηκε στη γη, έζησε ανάμεσά μας, σταυρώθηκε και θυσιάστηκε για χάρη μας και αναστήθηκε, εικονίζοντας την δική μας ανάσταση. 


Πρακτική εφαρμογή

    Η αλήθεια είναι, πως θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αμέτρητους λόγους για την υπεροχή του Χριστιανισμού, έναντι όλων των υπολοίπων θρησκειών. Όμως, η ουσία δεν βρίσκεται, μόνο, στους λόγους αυτούς. Η αληθινή θρησκεία, που είναι η Χριστιανική Ορθόδοξη, είναι γεμάτη αποδείξεις, όταν πραγματικά ανοίξεις τα μάτια της ψυχής σου. Όμως ο Θεός μας δεν είναι μαθηματική πράξη, για να χρειάζεται απόδειξη. Ο Θεός πρέπει να καταλάβουμε πως δεν αποδεικνύεται. Μόνο ομολογείται! Άρα για έναν συνειδητοποιημένο και γνήσιο Χριστιανό, όλα τα παραπάνω είναι αυτονόητα και προ πολλού ειπωμένα και γραμμένα. Ίσως όμως χρειάζονται για τους ανθρώπους, που ακόμη είναι σε βρεφικό στάδιο πνευματικά. 

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αποτελεί τη συνέχεια όσων δίδαξε ο Χριστός στην επίγεια παρουσία Του και όσων οι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους Επίσκοποι και Πατέρες μετέφεραν σε όλο τον κόσμο με την καθοδήγηση και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. 

    Πολλοί αιρετικοί προσπάθησαν και προσπαθούν να αλλάξουν αυτή τη σωτήρια διδασκαλία. Η Ορθοδοξία μας όμως κουβαλά την Αλήθεια, τον Χριστό, και μας οδηγεί με ασφάλεια κοντά Του. 



ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ: 

Μετά από κάθε συνάντηση

  
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι,
προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν
τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν
καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν·
σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν,
τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.

Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·
Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι ̓ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. μήν.

Pages